1. W rosyjskim mieście Perm, po bolszewickiej rewolucji w 1917 r. zamordowano księdza, a kościół zamieniono w magazyn. Komuniści żywili nadzieje, że skutecznie i na zawsze wykorzenili wiarę z serc ludzi, a Kościół z lokalnej społeczności. Po upływie dziewięćdziesięciu lat od tamtych wydarzeń do miasta przyjechał ksiądz katolicki. Oficjalnie nie było tam już katolików. Gdy rozeszła się wieść, że jest kapłan zaczęli do niego przychodzić ludzie w większości deklarujący się jako niewierzący. Prosili księdza by odprawił Mszę św. za ich rodziców czy dziadków. Zaznaczali, że taka była ostatnia wola ich najbliższych. Jednakże nie była to wyłącznie prośba ludzi całkowicie niewierzących. W ich sercach zachowała się iskra wiary związana z niegdyś sprawowaną Eucharystią. Ta wiara ożyła na nowo, gdy zaczęli przychodzić na Mszę św. za swoich zmarłych. Z biegiem czasu liczba uczestniczących we Mszy św. wzrastała. Na nowo zaczęła odradzać się i tętnić życiem katolicka wspólnota. Fakt ten można rozpatrywać od strony socjologicznej i historycznej, jednak jest to przede wszystkim wydarzenie wiary. Ukazuje bowiem nadprzyrodzoną wartość Eucharystii jako Ofiary Chrystusa, która przekracza ramy czasu i Jej znaczenie dla istnienia Kościoła.

1. Błogosławiony Ks. Michał Piaszczyński był wieloletnim wychowawcą młodzieży i ojcem duchownym w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. Podczas II wojny światowej został aresztowany i osadzony w hitlerowskim obozie zagłady w Sachsenchausen. Świadkowie opowiadają o zdarzeniu, które miało miejsce w tamtych nieludzkich warunkach. Obozowy dozorca – Niemiec, odebrał Żydom dzienną porcję chleba, który w obozie był bezcenny – „oznaczał życie”. Ks. Michał Piaszczyński patrząc na głodnego współwięźnia – Żyda, przełamał swoją porcję chleba i ku zdziwieniu wszystkich podał stojącemu obok. Ów człowiek biorąc kawałek chleba od kapłana wzruszył się głęboko i ze łzami w oczach powiedział: „Wy katolicy wierzycie, że w waszych kościołach w chlebie jest Chrystus! Ja wierzę, że w tym chlebie jest Chrystus, który ci kazał podzielić się ze mną”. 
Błogosławiony ks. Michał Piaszczyński kochał Eucharystię i żył Nią na co dzień, dlatego był zdolny do tak heroicznego czynu. Msza święta sprawowana w warunkach obozowych, podobnie jak każda Eucharystia, miała szczególny wymiar i przywoływała atmosferę Wieczernika i Golgoty.